Rapporteer reactie

Mijn opa H.J.Kon was hoofdverpleger van Bosch en Heide en woonde samen met mijn oma N.Kon-Wink in het huisje vooraan op het terrein. Als klein jongetje kwam ik er dagelijks en liep ik met mij oma door het inmiddels verlaten oord. Wel heb ik nog kunnen zwemmen en tennissen op het terrein.
Jaren nadat het terrein was verkocht aan een projectontwikkelaar ( die overigens verschrikkelijk goed voor mijn oma nieuw onderdak heeft geregeld) begon mijn oma verhalen te vertellen over de oorlog.
Bosch en Heide was inderdaad een onderduikadres.
Als de Duitsers wel eens kwamen controleren dan hadden mijn oma die aan de poort de mensen ontving en mijn opa, die op Bosch en Heide zat bepaalde seinen afgesproken. Zo kon mijn opa de onderduikers snel tussen de vloeren van de verdiepingen verstoppen!
Mijn oma heeft er nooit heel veel over verteld omdat ze het altijd heeft gezien als normale zaak dat je elkaar helpt in zware tijden.
Maar als klein mannetje heb ook ik daar nog wel een hele mooie tijd gehad!!